چشم انداز جدید رقابت اطلاعاتی با حفظ دموکراسی 

كشورهاي  دموكراتيك ، اطلاعات را به عنوان نيروي توانمندی در دست مردم  مي بينند برای مثال جريان آزاد خبرها،  آزادی  انديشه ها وتبادل 

افكار  دموكراسي رواج مي دهد. 

بر خلاف این،  سیستم های اقتدارگرا این مدل را به عنوان یک تهدید می بینند خطری که دولت باید کنترل و افکار عمومی را شکل دهد. رژیم های استبدادی با استفاده از نظارت ، سانسور و دستکاری اطلاعات ، قدرت خود را نه تنها در داخل تثبیت می کنند بلکه به تضعیف رقبا دموکراتیک خود در خارج از کشور مشغول هستند.

در جریان مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۱۶ ، روسیه با مداخله  در عملیات هک کردن و استفاده از رسانه های اجتماعی برای دستکاری گفتمان عمومی  وسیاستمداران در ایالات متحده  روند این انتخابات را تا حدودی  تحت تاثیر قرار داد.

دموکراسی ها با این معضل روبرو هستند. اگر آنها نقش فعالی در  اطلاع رسانی نداشته باشند ، در داخل آسیب پذیر خواهند بود واز طرف دیگر اگر رفتار سختگیرانه ای داشته باشند با خطر تقلید از رفتار دولت های  خودکامه روبرو می شوند.

سیاست گذاران دولت های دموکراتیک باید از یک فضای اطلاعاتی آزاد محافظت کنند تا بتوانند توانایی دموکراسی ها را برای عملکرد و دفاع از شیوه زندگی خود حفظ کنند. درک ماهیت این مسابقه ، تعریف چشم انداز موفقیت ، و تدوین استراتژی جدید برای تحقق آن بینش برای محافظت از امنیت ملی برای ایالات متحده در عصر اطلاعات بسیار مهم است.

بر خلاف ایالات متحده ، چین و روسیه رقابت در اطلاعات را بخش مهمی از استراتژی های امنیت ملی خود کرده اند. آنها فعالیتها را هم در فضای مجازی در اولویت قرار داده اند (زیرساختهای شبکه تحت اینترنت ، مانند سرورها و سیستمهای رایانه ای ، که می توانند در مقابل نفوذها آسیب پذیر باشند) و هم در فضای اطلاعاتی (عرصه داده ها و درک عمومی ، جایی که ایالت ها می توانند از آن استفاده کنند. اطلاعات ، انجام جاسوسی و تحریف اطلاعات). هر دو کشور با هدف نظارت و کنترل جریان اطلاعات در مرزهای خود بر حاکمیت خود در فضای مجازی تأکید می کنند. در عین حال ، هرچند که آنها از تاکتیک های مختلفی استفاده می کنند ، هم چین و هم روسیه روش های دستکاری اطلاعات در خارج از کشور را توسعه داده اند. هر دو در تلاشند تا در فن آوری های نوظهور مانند هوش مصنوعی رهبری کنند که این ، رقابت ژئوپلیتیکی را در سالهای آینده شکل خواهد داد.

به عنوان مثال روسیه دکترین امنیت اطلاعات در سال 2016 را برای ، "محافظت از حاکمیت اطلاعات روسیه"  به عنوان اصلی برای حفظ ثبات در جامعه روسیه رسمیت بخشید که بخشی از این فعالیتها مربوط به مداخله در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بود.

   سردمداران روس معمولاً نه تنها اطلاعات را برای ترغیب دیگران یا گسترش دیدگاه یا ایدئولوژی دستکاری می کنند بلکه هدف آنها ایجاد سردرگمی و اختلال افکار عمومی در ایجاد تصور عدم وجود حقیقت و تضعیف اعتماد و اقتدار در دموکراسی ها است.    

در چین ، مقامات نیز به همین ترتیب متعهد شده اند که ضمن کنترل اطلاعات ، برای تأثیرگذاری بر جوامع دیگر ، جریان اطلاعات در داخل کشور را نیز کنترل کنند. حزب کمونیست چین خواستار ایجاد هماهنگی نزدیک در تمام ارگانهای ایالتی در زمینه محافظت از فضای مجازی و فضای اطلاعاتی شده است و به دنبال ایجاد "اینترنت هماهنگ" با سانسور مخالفان ، محدود کردن تأمین کنندگان خارجی فن آوری به چین و ترویج الگوی سایبری چین است. چین همچنین مؤسساتی را برای پیشبرد این استراتژی ایجاد کرده است که ارگانهایی مانند اداره فضای مجازی چین و ارتش آزادیبخش مردم در رویکرد یکپارچه چین در فضای مجازی و فضای اطلاعات نقش آفرینی می کنند.

 چین از اجبار برای كنترل گفتار در خارج از مرزهای خود استفاده می كند ، و شركتها را تحت فشار قرار می دهد تا در صورت ادامه فعالیت در این كشور از ابراز مباحث "حساس" خودداری كنند. در سال 2019 ، شرکت های چینی با قطع مشارکت و حمایت مالی پس از توئیت مدیر کل لیگ هیوستون در حمایت از اعتراضات در هنگ کنگ ، علیه انجمن ملی بسکتبال تلافی کردند. این لیگ سریعاً عذرخواهی کرد و مشتاق محافظت از دسترسی خود به بازار چین شد. این حادثه به دنبال موارد مشابه مربوط به ماریوت هتل ، مرسدس بنز و خطوط هوایی متعددی بود. مقامات چینی همچنین رسانه های خارجی را به دلیل پوشش خبری که آنها را نامطلوب قلمداد کرده اند را مورد ارعاب قرار داده اند: سفیر چین در سوئد یک رسانه سوئدی را تهدید کرده است که گزارشی درباره بازداشت یک فروشنده کتاب مخالف منتشر کرده است. تصمیم چین برای اخراج همه خبرنگاران از نیویورک تایمز ، واشنگتن پست و وال استریت ژورنال در ماه مارس ، ظاهراً به عنوان تلافی در تصمیم دولت ترامپ مبنی بر محدود کردن اندازه رسانه های وابسته به دولت چین در ایالات متحده ، از دیگر موارد تشدید در این جنگ جهانی بر مطبوعات آزاد بودند.

  نصب تجهیزات G5  چینی در سراسر جهان امکان جمع آوری بخش های زیادی از داده ها توسط شرکت های مخابراتی چینی را فراهم می کند. این اطلاعات را می توان با موسسات ایالتی چین یا حزب کمونیست به اشتراک گذاشت. حمایت دولت چین از هوآوی ، یک شرکت فناوری چینی که تجهیزات ارتباط از راه دور ، تلفن های هوشمند و سایر لوازم الکترونیکی مصرفی را به فروش می رساند ، به ایجاد یک اهرم بین المللی کمک کرده است. چین همچنین فناوری های نظارتی خود را به دموکراسی های غربی توزیع می کند. شهر فرانسوی مارسی در حال همکاری با شرکت مخابرات چینی ZTE برای ایجاد یک شبکه نظارت عمومی است. اگرچه چین صادر کننده زیرساخت های اطلاعات جهانی است ، اما شرکت های روسی نیز فناوری های نظارت بر اینترنت کم هزینه را به بسیاری از کشورها از جمله عراق و مکزیک و ایران صادر می کنند.

به عنوان مثال ، چین در رسانه های مستقل در آفریقای جنوبی سرمایه گذاری کرده است و گروه رسانه ای StarTimes متعلق به چینی در ۳۰ کشور آفریقایی فعالیت دارد. بسیاری از این رسانه ها حضور قابل توجهی در سایت های آنلاین هستند. شرکت های رسانه ای چینی برخی از سریعترین صفحات فیس بوک را کنترل می کنند ، و کانال روسی انگلیسی زبان انگلیسی RT پیروی از YouTube را حفظ می کند. رسانه های دولتی چین و روسیه به طور فزاینده ای همکاری کرده و به روایت های یکدیگر ، به ویژه انتقاد از ایالات متحده ، می پردازند. 

  به طور خاص ، پکن همچنین با سایر دولتها در تلاش است تا چارچوبهای قانونی را که اغلب براساس قوانین خودش الگوبرداری کرده ، برای کاربران داخلی کنترل بیشتری بر جریان اطلاعات و تحریم آنها ایجاد کند. 

ایالات متحده از بسیاری جهات از این قافله عقب مانده است ، از جمله در چارچوبی که برای درک دنیای دیجیتال از آن استفاده می کند. واشنگتن رقابت اطلاعاتی را از منظر تاکتیکی می بیند و نتوانسته است این فعالیت ها را در سه بعد یکپارچه انجام دهد: اطلاعات (انتشار ، کنترل و دستکاری روایت ها) ، معماری (سیستم ها و سیستم عامل هایی که انتقال ، سفارش و جمع آوری اطلاعات را انجام می دهند) و حاکمیت (قوانین ، هنجارها ، و در برخی موارد ، استانداردهای محتوا ، داده ها و فناوری). و ایالات متحده کاملاً درک نکرده است که برای چین و روسیه روشن است ، که حوزه های فضای مجازی و فضای اطلاعات به طور فزاینده ای همگرایی دارند.

مقامات آمریكا و دیگر كشورهای دموکراتیک نمی توانند به سادگی از دکترین های چینی و روسی تقلید کنند آنها باید متوجه بشوند كه چطور می توانند بهترین رقابت را در مسابقه اطلاعاتی بدون تحریف اطلاعات یا به خطر انداختن باز بودن اساسی جوامع خود انجام دهند. زمانیکه دموکراسی ها محتوا را تنظیم و کنترل بر شکل دادن اینترنت را افزایش می دهند ، در حقیقت نهادهای دموکراتیک را تضعیف می کنند. در مسابقه اطلاعاتی پیروی و وفاداری به ارزش های دموکراتیک تنها کافی نیست و لازم است برای پیروزی در رقابت با استبدادها پیروز شد.

 مانند فضای اطلاعاتی آلوده و پر هرج و مرج ، افراط گرایی و اطلاعاتی که به وجود آمده است ، دموکراسی ها را از درون تضعیف می کند و ادعای های آنها را به سطح اخلاقی بالایی تبدیل کرده است. از گسترش مانیفست های، سوپرماسیست ها سفید و توطئه های ضد واکسیناسیون گرفته تا سیاستمدارانی که با پخش فیلم های فریبکارانه، از آزار و اذیت آنلاین زنان و اقلیت ها بهره می برند.

برای مقامات آمریكا نگران كننده تر این است كه مقامات اروپایی به جای تلاش برای ایجاد یك چارچوب دموکراتیک گسترده تر ، به دنبال الگویی جدید برای فاصله گرفتن کشورشان از ایالات متحده هستند.

ایالات متحده نباید این امر مهم را تنها به بخش خصوصی واگذار کند. این کشور باید با مسائل سختی مقابله کند و مبادلات لازم را برای محافظت از ارزش های دموکراتیک ، حفظ رقابت فن آوری کشور و حفظ جریان اطلاعات نسبتاً باز و در عین حال مانع از سقوط آن اطلاعات به دست استبدادی شود.  واشنگتن باید بفهمد چگونه می تواند همکاری بیشتری از بخش خصوصی کسب کند بدون اینکه به توانایی شرکتهای آمریکایی برای نوآوری یا تضعیف بازار آزاد صدمه بزند.

ایالات متحده نباید صرفاً روی مقابله با اطلاعات ضد اطلاعاتی یا تکنوکراتوریسم تمرکز کند. باید در ساختن یک محیط اطلاعاتی که به نفع دموکراسی ها کار کند ، موضعانه تر عمل کند. برای انجام این کار ، ایالات متحده برای ایجاد یک مدل اطلاعاتی به روز شده که منعکس کننده اصول دموکراتیک در اختیار افراد، شرکت ها و دولت ها قرار دهد و در چگونگی جمع آوری و استفاده از داده های خود با شرکای دموکراتیک خود همکاری کند. واشنگتن همچنین برای موفقیت در این رقابت باید سازمان های دولتی خود را ساختار داده و منابع خود را توسعه دهد و وسیله های جدید همکاری بین دولت و بخش خصوصی بویژه فن آوری های نوظهور را توسعه دهد.

برای دسترسی به مقاله انگلیسی،

https://www.foreignaffairs.com/articles/china/2020-04-13/making-cyberspace-safe-democracy